เรื่องเด่น เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันเสาร์ที่ ๓๑ ตุลาคม ๒๕๖๙

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันเสาร์ที่ ๓๑ ตุลาคม ๒๕๖๙

​

 

วันนี้ตรงกับวันเสาร์ที่ ๓๑ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ ตั้งแต่เช้ากระผม/อาตมภาพก็ไปกราบรูปหล่อ "หลวงปู่เพิ่ม (นะสีเล)" อดีตเจ้าอาวาสวัดอุทยาน เจ้าของฉายา "เรือทองเศรษฐี" ขนานแท้และดั้งเดิม เพื่อขออนุญาตท่านในการทำบวงสรวงบูชาพระรัตนตรัย หล่อสมเด็จองค์ปฐมประจำศาลาการเปรียญวัดอุทยาน ให้กับ "พระครูวิโรจน์กาญจนเขต, รศ.ดร." เจ้าคณะตำบลบางขนุน เจ้าอาวาสวัดอุทยาน

เมื่อทำการบวงสรวงขออนุญาตเรียบร้อยแล้ว ก็มาจัดการกับงานส่วนตัว โดยเฉพาะได้นัดหมายกับญาติโยมหลายท่านให้มารับจ่ายเงินทองและวัตถุมงคล เนื่องจากว่าท่านทั้งหลายเหล่านั้น ได้รับอาสาทำหน้าที่ให้กับทางวัดท่าขนุน และที่น่าดีใจก็คือ "คุณดาว" (คุณพนิดา รพิพันธุ์ เอเว่นส์) จากเมืองโอ๊คแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์ ได้แจ้งมาว่า "เป็นเจ้าของตุ้มหูใหญ่ ๒ คู่ที่กระผม/อาตมภาพประกาศหาตัวอยู่"

แต่ "คุณดาว" บอกว่า "ไม่ใช่ตุ้มหู หากแต่เป็นกำไลข้อเท้าเด็ก" ทำเอากระผม/อาตมภาพเกือบจะปล่อยก๊ากออกมาแล้ว จำได้ว่าวันนั้น "คุณดาว" กับลูกชาย (คุณเอเดน เดชาธร เอเว่นส์) อุตส่าห์แวะมาเพื่อที่จะถวายกำไลทั้งคู่นี้ โดยที่บอกว่า "ไม่ทราบว่าจะไปพบหลวงพ่อได้ที่ไหน ก็เลยต้องเสียมารยาทมาดักรอที่สนามบิน" ขอให้คุณดาวและครอบครัวประสบแต่ความสุขความเจริญ มีความปลอดภัยในที่ทุกสถานในกาลทุกเมื่อด้วยเถิด

กระผม/อาตมภาพนำเอาทองคำ นาก และเงิน ที่แบ่งสันปันส่วนเอาไว้ มอบให้กับ "พระครูวิโรจน์กาญจนเขต, รศ.ดร." ร่วมในการหล่อส่วนพระเกตุมาลาของสมเด็จองค์ปฐม ประจำศาลาการเปรียญวัดอุทยาน ซึ่งจะทำการหล่อในเวลาประมาณเที่ยงครึ่งของวันนี้

เมื่อจัดการภารกิจต่าง ๆ เสร็จแล้ว ก็มาติดตามงานในกลุ่มไลน์ โดยเฉพาะของ "ครูบาหน่อแก้วฟ้า" (พระครูสมุห์เจษฎา โชติปญฺโญ) ประธานที่พักสงฆ์ลานธรรมอรหันตาหน่อแก้วฟ้าโพธิญาณ จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งส่งสถานที่พักของกระผม/อาตมภาพและคณะมาให้ เนื่องจากว่าหลังจากหล่อพระวันนี้แล้ว ก็จะต้องเดินทางไปยังที่พักสงฆ์ลานธรรมอรหันตาหน่อแก้วฟ้าโพธิญาณ เพื่อเป็นเจ้าภาพในการทอดกฐินปลดหนี้ประจำปี ๒๕๖๙ นี้ให้กับท่าน

 

มีญาติโยมหลายท่านที่เดินทางมาจากต่างประเทศ แจ้งว่า "สถานที่พักรอบตัวอำเภอคงนั้นเต็มหมดแล้ว ตั้งใจจะไปรอพบหลวงพ่อ คงจะต้องออกไปพักในที่ห่างออกไปอีกหน่อย" กระผม/อาตมภาพก็ได้แต่อนุโมทนาในกำลังใจของท่านทั้งหลาย ที่นอกจากสละทรัพย์สินเงินทองในการบูชาวัตถุมงคล เพื่อร่วมบุญกฐินปลดหนี้ประจำปีนี้ แล้วยังอุตส่าห์เดินทางมาร่วมงานด้วย ขอให้ทุกท่านเดินทางไปกลับโดยสะดวกปลอดภัยทุกประการ

ครั้นได้เวลา กระผม/อาตมภาพก็ฉันเพล แล้วเก็บข้าวของต่าง ๆ ขึ้นรถจนเรียบร้อย แต่งตัวห่มดอง พาดสังฆาฏิ รัดอก แล้ว ก็ได้ตรงไปยังบริเวณมณฑลพิธี ปรากฏว่านอกจาก "พระครูวิโรจน์กาญจนเขต, รศ.ดร." แล้ว ก็ยังมี "พระอุดมสิทธินายก, รศ.ดร." (กำพล คุณงฺกโร ป.ธ. ๙) รองเจ้าคณะจังหวัดนนทบุรี เจ้าอาวาสวัดบางอ้อยช้าง "พระครูวิมลสุวรรณกร, ผศ.ดร." เจ้าคณะอำเภอปากเกร็ด เจ้าอาวาสวัดกู้ ซึ่งรู้จักคุ้นเคยกันดีแล้ว

เมื่อนั่งลง ญาติโยมทั้งหลายก็ไหลมาเทมา ถวายทั้งปัจจัย ทั้งทองคำ ซึ่งกระผม/อาตมภาพรับที่ไหนก็มักสละไว้ให้ที่นั่นทั้งหมด แต่ญาติโยมหลายคนก็ไม่ค่อยจะดูกาลเทศะ มาถึงก็หอบข้าวของชิ้นใหญ่ ๆ มาถวาย ทั้ง ๆ ที่เป็นงานหล่อพระ..! กระผม/อาตมภาพอย่างไรเสียก็ไม่หอบกลับวัดอยู่แล้ว ท่านก็ยังอุตส่าห์นำมาอีก ถ้าหากว่ารู้กาลเทศะมากกว่านี้หน่อย กระผม/อาตมภาพก็คงจะสบายใจมากกว่านี้..!

สักครู่หนึ่ง "หลวงพ่อใจ" (พระครูสมุทรพิทยาคม) วัดพระยาญาติ จังหวัดสมุทรสงคราม ก็มานั่งร่วมเป็นประธานในงานด้วย ตามมาด้วย "ท่านพระอาจารย์บ๊ะ" (พระอาจารย์ศิริชัย ชยธมฺโม) วัดโพธิลังการ์ อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี

 

เมื่อรับทั้งปัจจัยและเงินทองแล้ว ก็รวบรวมทั้งหมดให้กับ "หลวงพ่อใจ" อธิษฐานจิตเพิ่มเพื่อที่จะหล่อพระในครั้งนี้ แล้วก็ส่งต่อให้ "พระครูวิโรจน์กาญจนเขต, รศ.ดร." บอกว่า "เอาไว้ถวายประธานในงาน" ก็คือ "หลวงพ่อเจ้าคุณไสว" - พระเทพวชิรนันทาภรณ์ (ไสว สุขวโร ป.ธ. ๔) เจ้าคณะจังหวัดนนทบุรี ซึ่งตอนนี้ติดอยู่หน้าวัดนั่นเอง ไม่สามารถที่จะเข้ามาได้ เนื่องเพราะว่าที่จอดรถเต็มหมด ญาติโยมที่พยายามเข้ามา เมื่อถอยออกไปก็กลายเป็นไปปิดทางเข้าเสียอีก..! ทำให้ฝ่ายการจราจรต้องทำหน้าที่ค่อนข้างจะหนัก

เมื่อท่านมาถึง พวกเราก็จบการเจริญพระพุทธมนต์ และกำลังกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลพอดี จากนั้น "พระครูวิโรจน์กาญจนเขต, รศ.ดร." ก็ได้ถวายทองคำ นาก และเงิน ให้กับหลวงพ่อเจ้าคณะจังหวัด เมื่อท่านอธิษฐานจิตอนุโมทนาแล้ว ท่านเจ้าอาวาสเองก็ต้องปีนบันไดขึ้นไป เพื่อที่จะนำเอาสิ่งมีค่าทั้งหลายเหล่านี้ใส่ลงไปในเบ้าหลอม เมื่อบรรดาช่างทั้งหลายเห็นว่า "ได้ที่" แล้วก็ให้สัญญาณ ทางพระสงฆ์เจริญชัยมงคลคาถา ภาพสมเด็จองค์ปฐมปรากฏชัดสว่างเจิดจ้าครอบคลุมไปทั้งมณฑลพิธี..!

เมื่อเสร็จงาน กระผม/อาตมภาพก็กราบลา "หลวงพ่อเจ้าคุณไสว" เรียนท่านว่า "ยังต้องเดินทางไปทอดกฐินปลดหนี้ที่โคราช ต้องขออนุญาตเดินทางเลยครับ" แล้วก็รีบมาขึ้นรถ ยังมีญาติโยมที่ไม่รู้กาลเทศะอีก ๒ - ๓ ราย วิ่งตามมาจะถวายปัจจัย กระผม/อาตมภาพต้องย้ำว่า "ให้ไปถวายกับทางวัด" ซึ่งเรื่องพวกนี้นั้น ไม่ทราบเหมือนกันว่า ญาติโยมจะยึดมั่นถือมั่นไปถึงไหน ประมาณว่าไม่ได้ถวายกับมือ ไม่ได้รับกับมือ รู้สึกว่าไม่ได้บุญหรืออย่างไรก็ไม่ทราบ ?!

 

ถ้าอยู่ในลักษณะแบบนี้ ก็อย่างที่กระผม/อาตมภาพบอกกล่าวไปแล้ว ก็คือ "กำลังใจในทานบารมียังต่ำมาก" แต่ก็ต้องให้อภัย เนื่องเพราะว่ากำลังใจของคนจะสูงหรือต่ำ ไม่ใช่เรื่องที่บังคับกันได้ แต่กระผม/อาตมภาพขอยืนยันว่า "เป็นเรื่องที่สามารถเร่งรัดกันได้"

โดยที่ต้องเพียรพยายามในการทำกำลังใจของตน ให้มีอุเบกขาในทานมากกว่านี้ เราได้บุญตั้งแต่ตั้งใจทำแล้ว โดยเฉพาะทำบุญไม่เจาะจงบุคคล นับว่าเป็นสังฆทาน มีอานิสงส์มากกว่าถวายองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสียอีก แล้วจะสำมะหาอะไรกลับมาถวายพระตัวเล็ก ๆ อย่างกระผม/อาตมภาพ ที่ห่างไกลจากองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ๘๔,๐๐๐ โยชน์เป็นอย่างน้อย..!

เมื่อขึ้นรถแล้ว ก็เพียรพยายามหาทางที่จะขึ้นไปยังทางด่วนพิเศษสาย M ๖ ที่วิ่งระหว่างบางปะอิน - โคราช ยังไม่ทราบเหมือนกันว่าจะไปขึ้นตรงไหน ? เนื่องเพราะว่ายังไม่เคยใช้เส้นทางสายนี้เลย..!

ครั้นวิ่งมาได้ไม่นาน ทางด้านคณะศิษย์ก็ส่งข่าวมาว่า "เสี่ยตือ" (นายปิยะธัชย์ เหลืองกิตติก้อง) ซึ่งเป็นลูกศิษย์ใกล้ชิดท่านหนึ่ง ตอนนี้ได้เสียชีวิตลงไปแล้ว กระผม/อาตมภาพแทบจะร้องออกมาว่า "อะไรวะ ?" ก็คือ บรรดาลูกศิษย์ทั้งที่อายุน้อยกว่า แต่ว่ามักจะรีบตายก่อนครูบาอาจารย์กันหมด แม้ว่าจะอยู่ในระดับ ๕๐ กว่า ๖๐ กว่าก็ตาม ให้รู้จักรอกันบ้างสิวะ..! ไม่ใช่เอ็งก็ไป ข้าก็ไปแบบนี้..!

แต่ถ้าหากว่านับธรรมเนียมโบราณ ที่เราท่านทั้งหลายดูในพระไตรปิฎก ก็จะเห็นว่าบรรดาอัครสาวกและมหาสาวก ส่วนใหญ่ก็ไปทูลลาองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพื่อปรินิพพานก่อนทั้งนั้น..! เมื่อคิดอย่างนี้แล้ว กระผม/อาตมภาพก็รู้สึกว่า ดูท่าตนเองคงจะต้องทนทรมานไปอีกพักใหญ่ เพราะว่าบรรดาลูกศิษย์ชิงกันไปแบบนี้ แปลว่าไม่มีใครยอมอยู่ส่ง มีแต่นำหน้าไป "เคลียร์" ทางให้ก่อน ได้แต่หวังว่าพวกเอ็งจะ "เคลียร์" ให้ถูกทาง ไม่ใช่พาเตลิดเปิดเปิงเข้าป่าเข้าดงไปไหนก็ไม่รู้ ?!

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันเสาร์ที่ ๓๑ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)