ประสบการณ์ของสมบูรณ์ ติยะวงศ์สกุล

ขออนุญาตเว็บพลังจิตครับ

ผมขอแชร์ประสบการณ์บางอย่างของผมเองไว้บนเว็บพลังจิตเพื่อเป็นวิทยาทาน และเพื่อเป็นขวัญกำลังใจแก่ผู้ที่กำลังขาดกำลังใจครับ

กระทู้นี้ผมใช้เวลาว่างและตอนที่มีอารมณ์จะเขียน ดังนั้น อาจจะช้าบ้าง เร็วบ้าง ได้เนื้อหาบ้าง ไม่ได้ความบ้าง โปรดให้อภัยด้วย

 

สำรองพื้นที่

 

สารบัญ

หน้า 1

 

คำนำ

ปกติผมไม่ค่อยอยากเปิดเผยเรื่องเหล่านี้ในที่สาธารณะอย่างบนเว็บ แต่เนื่องจากเมื่ออายุเลข 70 ปีขึ้นมา พบผู้คนในยุคหลังๆมานี้ บางส่วนหรืออาจจะเรียกว่าส่วนมากส่วนหนึ่ง ไม่ค่อยอะไรกับความเชื่อในพระพุทธศาสนา หรือถึงแม้ว่าเชื่อแต่ก็ขาดตัวอย่าง อันจะเป็นกำลังใจให้อย่างน้อยทำความดีในระดับพอใช้ได้ ผมจึงตัดสินใจเขียนประสบการณ์บางอย่างเพื่อให้อนุชนคนรุ่นหลัง หากท่านมาอ่านพบ และอาจเป็นกำลังใจเล็กๆน้อยๆให้ท่านได้ทำความดี หรือปฏิบัติภาวนาต่อไป

ขอให้ท่านทั้งหลายโชคดี

 

ฝันนิมิตร 10 เดือนก่อนตึก สตง. ถล่ม

ฝันเวลา 01:00 น. วันจันทร์ที่ 3 มิถุนายน 2567

ตึก สตง. ถล่มวันที่ 28 มีนาคม 2568

บัดนี้ครบรอบ 1 ปีตึก สตง. ถล่มผ่านมาได้ประมาณเกือบครึ่งเดือนแล้ว

 

เรื่องฝันนิมิตรเห็นคนตกตึกจำนวนมากก่อนเกิดเหตุตึก สตง. ถล่มนี้ บางท่านอาจบอกว่า มันไม่ค่อยตรงเท่าไร? แต่ถ้าท่านได้เห็นในนิมิตฝันเหมือนผม แล้วพอโทรทัศน์ถ่ายทอด ภาพตึกลานจอดรถที่อยู่ติดกับตัวตึก สตง. ในฝันกับที่ถ่ายทอด มันคือภาพที่ผมเห็นในฝัน

อย่างไรก็ดี ยังมีรายละเอียดอีกมากที่ทำให้เนื้อเรื่องยังไม่เป๊ะๆ สาเหตุหนึ่งอาจจะมาจากที่ผมห่างเหินการปฏิบัติมานาน และอายุตอนนั้นใกล้เลข 70 ปี ซึ่งอายุยิ่งมากและห่างเหินการปฏิบัติมานาน อาจเป็นสาเหตุ ถ้าอายุยิ่งน้อยและปฏิบัติเข้ม ก็อาจเป็นเหตุให้เห็นตรงเป๊ะดังตอนที่ผมอายุ 17 ปี หากมีโอกาสจะเล่าเหตุการณ์ในเรื่องต่อไปครับ

 

สำรองพื้นที่

 

เมื่อต้นปี พ.ศ. 2516 ผมอายุ 17 ปี ได้ไปบวชเป็นสามเณรอยู่กับหลวงปู่มา ญาณวโร สำนักวิเวกอาศรม อ. เสลภูมิ จ. ร้อยเอ็ด ขณะนั้นสำนักวิเวกอาศรมเป็นป่าช้าเก่าที่มีสภาพเป็นป่าที่ร่มรื่น ไม่มีสิ่งก่อสร้างที่เป็นปูนเลย ศาลาโรงฉันไม้ขนาดเล็ก ศาลาโรงฉันน้ำร้อนเป็นไม้ขนาดเล็ก กุฏิไม้เล็กๆ เหมาะแก่การปฏิบัติมาก ไม่มีผู้คนเลย ทั้งสำนักมีอยู่ 2 รูปคือผมกับหลวงปู่มา

 

ที่สำนักไม่มีไฟฟ้า ไม่มีประปา เงียบสงบทั้งกลางวันกลางคืน กลางวันนอกจากงานรับใช้หลวงปู่ พัดวี นวดท้องแล้ว หลวงปู่ท่านให้ผมนั่งสมาธิตามใจชอบ กลางวันไม่ใช่เทียน พอฟ้ามืดใช้จุดเทียน ผมก็เลยเพ่งเทียนไปโดยไม่รู้ว่า ปกติเขาไม่ได้ให้เพ่งเทียน (ท่านใดจะปฏิบัติวิธีใดโปรดหาครูบาอาจารย์เป็นผู้สอน เข้าไปกราบท่านและบอกความประสงค์ให้ท่านทราบ ท่านจะแนะนำให้นะครับ)

 

เมื่ออยู่กับหลวงปู่มาได้ระยะหนึ่ง ประมาณ 2 หรือ 2 เดือนครึ่ง มีคืนหนึ่ง จำได้ว่านั่งสมาธิเพ่งเทียนได้ไม่นานก็ง่วงนอน จึงดับเทียนแล้วเริ่มเข้านอน ช่วงนี้จะเรียกว่าอะไรไม่แน่ใจ คือจะว่าเพิ่งจะหลับก็ใช่ หรือหลับแล้วจึงฝัน ตรงนี้ท่านใดรู้ว่าเรียกว่าอะไรช่วยให้วิทยาทานด้วย

 

ความฝันเป็นภาพเหมือนจอโทรทัศน์ เห็นเป็นรูปสี่เหลี่ยม ฝันว่าตัวเองนุ่งห่มจีวรนั่งอยู่ในเรือขนาด 3 คนนั่ง ผมอยู่กลางลำเรือ หลวงปู่มานั่งหัวเรือ ท้ายลำเรือมีคนพายด้วยไม้ใบพาย เรือแล่นผ่านน้ำกว้าง ไม่ใช่ลำคลองที่จะต้องมีฝั่ง 2 ข้าง พอผ่านไประยะหนึ่ง หัวเรือมุ่งสู่เนินดินแห่งหนึ่ง หัวเรือเกยพื้นดินแล้วจอดนิ่ง หลวงปู่มาก้าวลงเหยียบพื้นดิน ผมมองผ่านเท้าของหลวงปู่เลยไปนิดนึง มีเด็กคนหนึ่งนอนหงายเสียชีวิต (ความรู้สึกรู้ได้เองว่า เด็กตายแล้ว) ผมเห็นมาถึงตรงนี้ก็สะดุ้งตกใจตื่น

 

ผมเล่าเรื่องนี้ให้หลวงปู่มาทราบ ท่านก็ไม่ได้ว่าอะไร ต่อมาอีก 1 สัปดาห์ เกิดน้ำท่วมชนิดที่ว่า ไม่เห็นฝั่งกันเลย แล้วก็มีคนมานิมนต์หลวงปู่มาไปช่วยดูศพ หรือในต่างจังหวัดเขาใช้คำว่า เรียกวิญญาณให้คนตายไปที่ชอบ หลวงปู่ให้ผมนั่งกลางลำเรือ ท่านนั่งหัวเรือ พอไปถึงที่เกิดเหตุ ภาพเท้าของหลวงปู่กับศพเด็กนั้น มันคือภาพเดียวกับที่ฝันครับ

 

หลังกลับถึงวัด หลวงปู่มาท่านมีเวลาคุยกับผม ท่านบอกว่า อันนี้เรียกว่า อนาคตังสญาณ ญาณรู้อนาคต คงติดมาจากชาติที่แล้ว

เหตุการณ์ทำนองนี้เกิดขึ้นหลายครั้งในช่วงที่ผมอยู่กับหลวงปู่ ซึ่งเป็นช่วงระยะเวลาประมาณ 3 - 4 เดือน